Günümüz dünyasında Oğuz Aral her yaştan ve her kökenden insanın giderek artan ilgisini çeken bir konu haline geldi. Oğuz Aral, toplum üzerindeki etkisinden küresel ekonomi üzerindeki etkilerine kadar çeşitli alanlarda tartışmalara ve ihtilaflara yol açtı. Bu heyecan verici konuyu derinlemesine incelerken konunun birçok yönünü anlamak ve konuyla ilgili var olan çeşitli bakış açılarını dikkate almak çok önemlidir. Bu makalede Oğuz Aral'in farklı yönlerini inceleyerek modern dünya üzerindeki etkisini ve geleceği şekillendirme potansiyelini analiz edeceğiz.
Oğuz Aral | |
---|---|
![]() | |
Doğum | 12 Ağustos 1936 Silivri, İstanbul, Türkiye |
Ölüm | 26 Temmuz 2004 (67 yaşında)[1] Bodrum, Muğla, Türkiye |
Ölüm sebebi | Kalp krizi |
Defin yeri | Zincirlikuyu Mezarlığı |
Eğitim | Davutpaşa Lisesi |
Meslek | Karikatürist, çizer |
Evlilik | Sevil Aral l[2](?) Tolga Tiğin (?)[3] |
Çocuk(lar) | Seyit Ali Aral |
Ebeveyn(ler) | İsmail Aral (babası)[4] Mediha Aral (annesi)[4] |
Oğuz Aral (12 Ağustos 1936, İstanbul - 26 Temmuz 2004, Muğla), Türk karikatürist. Gırgır dergisinin kurucusudur.
1936 yılında İstanbul Silivri'de doğdu. Karikatürist Tekin Aral'ın ağabeyidir. Oğuz Aral, lise öğrenimini Davutpaşa Lisesi'nde tamamladıktan sonra İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi 'ne girdi. Akademinin üçüncü sınıfından ayrıldı. 1950'den sonra çeşitli dergi ve gazetelerde karikatür çizmeye başladı.
1958'de bir pandomimi tiyatrosu kurarak Anadolu'nun çeşitli yerlerinde pandomim gösterileri sergiledi.
Ferruh Doğan ve Tekin aral ile birlikte 1964'te "Canlı Karikatür" adlı çizgi film stüdyosunu kurdu. Güreşçi Koca Yusuf'u konu edinen Koca Yusuf (1966), bu stüdyoda ürettiği en ünlü yapımdr. Direkler Arası (1967), Bu Şehri İstanbul (1968), Ağustos Böceği ile Karınca (1971) adlı çizgi filmler, stüyoda ürettilen 50 kadar çizgi filmden bazılarıdır.
1972'de Gırgır mizah dergisini kurdu ve yönetimini üstlendi. Gırgır, 500 bin adedin üzerinde tiraja ulaşarak dünyanın üçüncü büyük güldürü dergisi durumuna getirmiştir.
Gırgır dergisinin Kasım 1989'da Simavi ailesi tarafından Ertuğrul Akbay'a satılmasından sonra Aral, Avni dergisini çıkarmaya başladı.
Gırgır sayfalarındaki Avanak Avni tiplemesinin yaratıcısı olan Oğuz Aral, Hayk Mammer, Köstebek Hüsnü, Utanmaz Adam ve Vites Mahmut gibi tiplemeleriyle de tanındı. Halkın anlayabileceği, basite indirgenmiş, güncel bir karikatür anlayışına önem verdi. Kendi mizahi görüşünde ve doğrultusunda birçok karikatürcü yetiştirdi.
Karikatürleri ve 'Huysuz İhtiyar' başlığı altında yazıları ölümüne kadar Hürriyet gazetesinde yayınlanan Aral'ın, tiyatro, müzik ve sinema konularında da çalışmaları bulunmaktadır.
26 Temmuz 2004'te Muğla'nın Bodrum ilçesinde kalp krizi sonucu öldü.
Ölümünün 1. yıl dönümünde anısına (26 Temmuz 2005) başta Oğuz Aral'ın karikatür sanatında öğrencisi Bahadır Baruter'in katkılarıyla İstanbul Cihangir parkına heykeli dikildi.[5] [not 1]
Kadıköy Belediyesi tarafından 2017'de Oğuz Aral ve Avanak Avni heykeli yaptırıldı. Heykeltraş Yunus Tonkuş'un eseri olan bronz heykeller, Hasanpaşa'daki Karikatür Evi önüne yerleştirildi.[8]