Bu yazıda Çin'de tarım'in büyüleyici dünyasını keşfedeceğiz. Çin'de tarım, kökeninden günümüz toplumu üzerindeki etkisine kadar günlük yaşamın çeşitli yönlerinde temel bir rol oynamıştır. Tarih boyunca Çin'de tarım, sonsuz görüş ve teorilere yol açan bir tartışma ve çekişme kaynağı olmuştur. Bu anlamda Çin'de tarım'in kültürümüze, siyasetimize, ekonomimize ve gündelik hayatımıza etkisini eleştirel ve objektif bir şekilde analiz etmek elzemdir. Benzer şekilde, Çin'de tarım'in zaman içinde nasıl geliştiğini ve bugünkü varlığının ne anlama geldiğini incelemek çok önemlidir. Bu keşif aracılığıyla Çin'de tarım'in çağdaş dünyadaki anlamına ve etkisine ışık tutmayı umuyoruz.
Çin'de tarım, 300 milyondan fazla çiftçiye iş veren oldukça önemli bir sektör.[1] Özellikle tahılların üretimiyle Çin, çiftlik üretiminde dünya çapında birinci sırada yer almaktadır. Çin'deki tarım sektörü kapsamında üretilen başlıca ürünler pirinç, buğday, patates, sorgum, yer fıstığı, çay, darı, arpa, pamuk, yağlı tohum, domuz eti ve balık. Ekonomik Kalkınma ve İşbirliği Örgütü tahminlerine göre tarım sektörü, ülkenin gayri safi yurt içi hasılasının %15'ini oluşturur ve toplam iş gücünün %40'ını temsil eder.[2]
Çiftlikler halihazırda otuz yıla kadar uzanabilen kiralik anlaşmalarıyla çiftçilere kiralayan köy topluluklarına aittir. Bu yarı-özelleştirmeye hem üretkenlikte hem de üretimde bir patlama eşlik etmiştir.
Çin tarımı yetiştirilebilir alanlardan yoksunluk çekiyor. Buna ek olarak, dünya nüfusunun %22'sini beslemesi gerektiğine rağmen, dünyanın ekilebilir arazisinin sadece yüzde onuna sahiptir. Ayrıca artan kentleşme, çevre kirliliği ve çölleşme nedeniyle ekilebilir alanın yılda yaklaşık 2.500 km2 azaldığı tahmin edilmektedir. Buna rağmen, 1990 ile 2003 yılları arasında tarımsal üretim %90 oranında arttı.
Wikimedia Commons'ta Çin'de tarım ile ilgili çoklu ortam belgeleri bulunur