Bu yazıda Puyi'in günümüzdeki önemini ve geçerliliğini analiz etmek amacıyla ele alınacaktır. Puyi yıllar boyunca çok sayıda araştırma ve tartışmaya konu olmuş ve toplumun farklı alanlarındaki etkisini ortaya koymuştur. Aynı şekilde bu konu, uzmanlar ve uzmanlar arasında çelişkili görüşlere yol açmış, bu da konunun daha fazla araştırılmasını ve anlaşılmasını gerekli kılmaktadır. Ayrıntılı bir analiz yoluyla, mevcut bağlamda anlamı ve etkisine ilişkin kapsamlı bir görünüm sağlamak amacıyla Puyi etrafındaki farklı yaklaşımlar ve perspektifler incelenecektir.
Aisin-Gioro Puyi 愛新覺羅·溥儀 | |
---|---|
![]() | |
Mançukuo İmparatoru | |
Hüküm süresi | 1 Mart 1934 - 18 Ağustos 1945 |
Çin İmparatoru | |
Hüküm süresi | 2 Şubat 1908 – 12 Aralık 1912 1 Temmuz 1917 – 12 Temmuz 1917 |
Önce gelen | Guangxu |
Sonra gelen | Yuan Shikai |
Doğum | 7 Şubat 1906 Pekin, Çing Hanedanı |
Ölüm | 17 Ekim 1967 (61 yaşında) Pekin, Çin |
Eş(ler)i | Wanrong Wen Şu Tan Yuling Li Yuqin Li Şuşian |
Hanedan | Aisin Gioro |
Babası | Zaifeng, Prens Chun |
Annesi | Youlan |
Puyi (tam adı Aisin-Gioro Puyi 愛新覺羅•溥儀/爱新觉罗·溥仪; d. 7 Şubat 1906 - ö. 17 Ekim 1967) (Wade-Giles: Pu-i), yıl adı Xuantong (Wade-Giles: Hsuan-tung), Qing hanedanı (Mançu) hanedanının son imparatoru ve Mançukuo'nun ilk ve son imparatoru.
Amcası Guangxu'nun ölümü (14 Kasım 1908) üzerine üç yaşında tahta çıkarıldı, 1911 Devrimi'nin ardından 12 Şubat 1912'de tahttan indirildi. Bununla birlikte Pekin'de sarayda yaşamını sürdürmesine izin verildi ve Henry adını aldı.
1924'te gizlice Pekin'den ayrılarak Tianjin'deki Japon kolonisine yerleşti. Japonlarca 9 Mart 1932'de devlet başkanı ilan edildi ve 1934'te de Gangde adıyla Mançokuo (Büyük Mançurya İmparatorluğu)'nun imparatorluğuna getirildi. II. Dünya Savaşı'nın sonunda Ağustos 1945'te Ruslara tutsak düştü.
1950'de savaş suçlusu olarak yargılanmak üzere Çin'e iade edildi. 1959'da bağışlandıktan sonra Pekin'de bir botanik bahçesinin makine onarım atölyesinde çalıştı.
Bernardo Bertolucci'nin From Emperor to Citizen (1964-1965; Son İmparator, 1988) adlı otobiyografisinden hareket ederek çektiği The Last Emperor (Son İmparator) filmi 1988'de, en iyi film ve en iyi yönetmen dalları içinde olmak üzere 9 Oscar kazanmıştır.