Günümüzde Claude Simon toplumda giderek artan bir ilgi konusu. Claude Simon'in önemi siyasetten popüler kültüre kadar farklı alanlara yansıdı. Claude Simon hakkındaki görüşler ve bakış açıları çeşitlidir ve çoğu zaman tartışmalıdır; bu da bu konu etrafında sürekli tartışmalara yol açmıştır. Bu makalede, Claude Simon'in günümüzdeki önemini kapsamlı bir şekilde inceleyeceğiz, sonuçlarını ve olası sonuçlarını analiz edeceğiz. Ekonomiye etkisinden kişisel ilişkilere etkisine kadar Claude Simon kimseyi kayıtsız bırakmayacak bir konu.
Claude Simon | |
---|---|
![]() | |
Doğum | 10 Ekim 1913 Antananarivo, Madagaskar |
Ölüm | 6 Temmuz 2005 (91 yaşında) Paris, Fransa |
Meslek | Romancı |
Milliyet | Fransız |
Önemli ödülleri | Nobel Edebiyat Ödülü (1985) |
Claude Simon (d. 10 Ekim 1913 Antananarivo - ö. 6 Temmuz 2005, Paris) Fransız yazardır. "Yeni Roman" akımının önde gelen temsilcileri arasında kabul edilir. 1985'te "İnsan durumunu tarif ettiği vakit, derin bir bilinç ile bir şairin ve bir ressamın yaratıcılığının bir arada bulunduğu romanları için"[1] Nobel Edebiyat Ödülü'nü aldı.
Babası I. Dünya Savaşı'nda ölünce anası tarafınca, Fransa'daki Perpignan'da yetiştirildi. Paris, Oxford ve Cambridge üniversitelerinde tahsil gördükten sonrasında pek oldukca yeri gezdi. II. Dünya Savaşı'nda çarpıştı; Mayıs 1940'ta Almanlar tarafınca esir alındıysa da, kaçarak Fransız Direniş Hareketi'ne katıldı. İlk romanı Le Tricheur'ü (1945; Düzenbaz) harp yıllarında bitirdi. Daha sonrasında Fransa'nın güneyine yerleşerek bağcılık yaptı.[2]
Siman Le Vent (1957; Rüzgar) isimli romanın da amacını, çağının bölünmüşlüğüne meydan okumak ve yakın tarihin çalkantılarına rağmen varlığını sürdürebilmiş insan ve nesnelerin kalıcı niteliklerini tekrar keşfetmek olarak tanımlar.[2]
La Corderaide (1947; Gergin İp) ve Le Sacre du printmps (1954; Bahar Ayini) isimli romanlarında İspanya Iç Savaşı'nın çalkantıları, Le Tricheur'de ise Fransa'nın 1940'taki çöküşünü ele alır.[2]
L'Herbe (1958; Ot), La Route des Flandres (1960; Flandre Yolu), La palace (1962; Saray) ve Histoire (1967) isimli romanları, aynı vaka ve kişiler çevresinde gelişen bir takım oluşturur. Bu romanlar, bilhassa de La Route des Flanders birçok eleştirmence Simon'un en mühim yapıtı sayılır.[2]
Sonraki romanları içinde La Bataille de Pharsale (1969, Pharsalos Çarpışması), Triptyque (1973; Triptik) ve L'Acacia (1989; Akasya) sayılabilir.[2]
Simon romanlarında öyküleme ve şuur akışı tekniklerini kaynaştırmış, noktalama işaretlerinin yer almadığı oldukça uzun cümlelerle hayatın akışını olduğu benzer biçimde aktarmaya çalışmıştır.[2]
![]() ![]() | Bir Fransız yazar ile ilgili bu madde taslak seviyesindedir. Madde içeriğini genişleterek Vikipedi'ye katkı sağlayabilirsiniz. |